நீங்கள் உங்கள் சரீரத்தைப் பரிசுத்தமான, தேவனுக்குப் பிரியமான, ஜீவனுள்ள பலியாகச் செலுத்துகிறீர்கள்

 

நீங்கள் உங்கள் சரீரத்தைப் பரிசுத்தமான, தேவனுக்குப் பிரியமான, ஜீவனுள்ள பலியாகச் செலுத்துகிறீர்கள்

 

(ரோமர் 12:1-2)அப்படியிருக்க, சகோதரரே, நீங்கள் உங்கள் சரீரங்களைப் பரிசுத்தமும் தேவனுக்குப் பிரியமுமான ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுக்கவேண்டுமென்று, தேவனுடைய இரக்கங்களை முன்னிட்டு உங்களை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்; இதுவே நீங்கள் செய்யத்தக்க புத்தியுள்ள ஆராதனை. நீங்கள் இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்கு ஒத்த வேஷந்தரியாமல், தேவனுடைய நன்மையும் பிரியமும் பரிபூரணமுமான சித்தம் இன்னதென்று பகுத்தறியத்தக்கதாக, உங்கள் மனம் புதிதாகிறதினாலே மறுரூபமாகுங்கள்.

சபையில் ஓதப்படும் வாசகங்களில் இந்தப் பகுதியும் ஒன்றாக இருக்கும். ஆனால் கடவுளின் விருப்பத்தை அறிந்துகொள்வதற்கு முன், "இந்த உலகத்திற்கு இணங்காதீர்கள்: ஆனால் உங்கள் மனதைப் புதுப்பிப்பதன் மூலம் நீங்கள் மாற்றப்படுவீர்கள்" என்று ஒரு சொற்றொடர் உள்ளது. மாற்றப்படாமல் கர்த்தருடைய சித்தத்தை உங்களால் அறிய முடியாது. அந்த வாக்கியத்தை எவ்வளவு மனப்பாடம் செய்தாலும் உங்களால் முடியும் என்று அர்த்தமில்லை. மேலும், மாற்றப்படுவதற்கு முன், ``உங்கள் சரீரத்தை உயிருள்ள, பரிசுத்தமான, கடவுளுக்கு ஏற்கத்தக்க பலியாகக் கொடுக்கிறீர்கள்'' என்று சொல்லப்படுகிறது.

பெந்தெகொஸ்தே நாளில், நெருப்பு நாக்கு பிளந்தது போல் பரிசுத்த ஆவியானவர் வந்தார். சீடர்கள் ஒன்றாகி, பயம் நீங்கி, தைரியமாக நற்செய்தியைப் பிரசங்கித்தார்கள். புதிய விசுவாசிகள் பரிசுத்த ஆவியைப் பெறவும், அந்நிய பாஷைகளைப் பெறவும் விரும்புகிறார்கள். பரிசுத்த ஆவியானவர் பைபிளில் வலுவாக வருவதற்குக் காரணம் நற்செய்தியைப் பிரசங்கிப்பதே. ஆனால் யாரும் எதுவும் சொல்லவில்லை, ஆனால் அவர்கள் தங்கள் சொத்துக்கள் அனைத்தையும் அப்போஸ்தலரின் பாதத்தில் வைத்தார்கள். கடவுளின் பரிசுத்த ஆவியானவர் இதைச் செய்ய நம்மீது வந்ததால் தான். ஏனென்றால், புனிதர்கள் ஒருவருக்கொருவர் தேவைகளை ஒருவருக்கொருவர் நிரப்ப வேண்டும் என்று விரும்பினர். இருப்பினும், இன்று இது ஏறக்குறைய மதங்களுக்கு எதிரானது என்பதை நாம் காண்கிறோம், மேலும் நம்மில் பெரும்பாலோர் முதலாளித்துவ சிந்தனையால் பிணைக்கப்பட்டுள்ளோம். பைபிளைப் படிப்பதும், அதில் கவனம் செலுத்துவதும் எனக்கு விருப்பமான ஒரு உண்மை, ஆனால் நான் ஆர்வமில்லாத பகுதிகளில் கவனம் செலுத்துவதில்லை.

தேவனுடைய சித்தம் உங்கள் சரீரத்திற்கு ஜீவனுள்ள தியாகம், பரிசுத்தமானது, தேவனுக்குப் பிரியமானது. "பரலோகத்திலிருக்கிற எங்கள் பிதாவே, உமது நாமம் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டது, உமது ராஜ்யம் இந்தப் பூமியின்மேல் வரும், உமது சித்தம் பரலோகத்திலே செய்யப்படுகிறதுபோலப் பூமியிலும் செய்யப்படுவதாக" என்று கர்த்தருடைய ஜெபத்தில் இயேசு சொன்னது இதுதான். அதன் பிறகு, "எனது அன்றாட உபயோகத்திற்கு ரொட்டி கொடுங்கள்" என்று கூறுகிறார். தினசரி ரொட்டிக்காக ஜெபிப்பதற்கு முன், நாம் கர்த்தருடைய சித்தத்தைத் தேட வேண்டும். செல்வம் கெட்டு உடல் நலம் குன்றியதால் உணவு வழங்குவதற்கு முன் இறைவனின் விருப்பத்தை முதலில் தேட வேண்டும். நாம் தினசரி உணவுக்காக ஜெபித்தால், கர்த்தருடைய சித்தத்தை வெளிப்படுத்த முடியாது.

பரலோகத்தில் செய்யப்படுவது பூமியிலும் செய்யப்பட வேண்டும் என்று கர்த்தர் விரும்புகிறார். ஆனால் இதற்கு முன், இறைவனின் பெயர் புனிதப்படுத்தப்படுகிறது. அதைச் செய்ய, ``உங்கள் சரீரத்தை உயிருள்ள, பரிசுத்தமான, தேவனுக்குப் பிரியமான பலியாகக் கொடுக்கிறீர்கள்''. பழைய ஏற்பாட்டின் வெளியேற்றத்தின் போது, ​​இஸ்ரேல் ஒரு சிறிய தேசமாக இருந்தது. எனவே, கர்த்தருடைய சித்தம் கர்த்தரைச் சார்ந்து, கானானுக்குள் பிரவேசித்து, கானானியர்களைத் துரத்தி, கர்த்தருடைய ராஜ்யத்தை உருவாக்குவதாக இருந்தது. இருப்பினும், அவர்கள் ஒவ்வொரு நாளும் மேகம் மற்றும் நெருப்புத் தூணின் கீழ் பாதுகாக்கப்பட்டனர், அவர்கள் ஒவ்வொரு நாளும் மானா சாப்பிட்டார்கள், ஆனால் அவர்கள் கானான் தேசத்தின் முன் ஒருவரையொருவர் பிரித்தனர். பன்னிரண்டு கோத்திரங்களைப் பின்பற்றிய அனைவரும் கானானுக்குள் நுழையவில்லை. வனாந்தரத்தில் பிறந்த புதிய மக்கள் கானானுக்குள் நுழைந்து வாழ்ந்தபோது, ​​பல பழங்குடியினரால் கானானியர்களை விரட்ட முடியவில்லை. கானானியர்களைத் துரத்தி அழிப்பதே இறைவனின் விருப்பம்.

சில பழங்குடியினர், "கானானியர்களுக்கு இரும்பு ரதங்கள் இருந்தன, அதனால் அவர்களை வெளியேற்ற முடியவில்லை" என்று கூறுகிறார்கள். இன்று என் சொந்த பலத்தால் வெல்ல முடியாத இரும்புத் தேரைப் பார்க்கும் கணத்தில் பைபிளின் வார்த்தைகள் மறைந்துவிடும். கர்த்தருடைய நாமத்தைப் பரிசுத்தப்படுத்த விரும்புகிறவர்கள் மட்டுமே அந்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுவார்கள். அந்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுபவர்கள் தங்கள் சரீரத்தை ஜீவனுள்ள பலிகளாகவும், பரிசுத்தமாகவும், கடவுளுக்குப் பிரியமாகவும் கொடுக்கிறார்கள். தியாகம் என்றால் இறப்பது. இருந்தாலும் உயிரோடு இருந்தாலும் தியாகம் என்றார். மாம்சம் உயிருடன் இருக்கிறது, ஆனால் அது தன்னை மறுத்து, அதன் சிலுவையைத் தாங்கி, இழந்த ஆன்மாவை இறைவனிடம் கொண்டு வருகிறது. தொண்ணூற்றொன்பது ஆடுகளை விட்டுவிட்டு தொலைந்து போன ஆடுகளுக்குச் செல்பவர் ஆண்டவர்.

பழைய ஏற்பாட்டு காலத்தில், கானானியர்களை அழிப்பதே கர்த்தருடைய சித்தம், ஆனால் புதிய ஏற்பாட்டு காலத்தில், இழந்த ஆத்துமாக்களை இரட்சிப்பது கர்த்தருடைய சித்தம். காணாமல் போன ஆட்டுக்குட்டியைக் கண்டுபிடிக்க நீங்கள் செல்லும்போது, ​​பரிசுத்த ஆவியானவர் உங்களோடு இருக்கிறார். பரிசுத்த ஆவியானவர் உங்களை பலப்படுத்துகிறார், உங்களை சாட்சியமளிக்கிறார். பழைய ஏற்பாட்டில், சாத்தானை அழிப்பதே கடவுளின் விருப்பம். தாவீது கோலியாத்தை கொன்றது போல் அவனையும் செய்ய வைத்தார். இஸ்ரவேல் அமலேக்கை அழித்தது. ஆனால் புதிய ஏற்பாட்டில், அவர் சாத்தானை அழிக்க விரும்புவது மட்டுமல்லாமல், வாழ்க்கை புத்தகத்தில் மக்களின் பெயர்கள் பதிவு செய்யப்பட வேண்டும் என்று விரும்புகிறார். அப்போஸ்தலர் 1:8ல், ''பரிசுத்த ஆவியானவர் உங்கள்மேல் வந்தபின், நீங்கள் பெலனடைவீர்கள்; நீங்கள் எருசலேமிலும், யூதேயா முழுவதிலும், சமாரியாவிலும், சமாரியாவிலும், எனக்குச் சாட்சிகளாயிருப்பீர்கள். பூமி. 』

இந்த உலகில் நாம் வாழ்வதற்கு ஒரே ஒரு காரணம்தான். இறைவனின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவதற்கான வாய்ப்பைப் பயன்படுத்துவதாகும். கர்த்தருடைய சித்தம் என் மூலம் நிறைவேறும் வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். உடல் மரணம் என்பது இந்த வாய்ப்பின் முடிவைக் குறிக்கிறது. நம் வாழ்க்கையை எங்கே முடித்துக்கொள்வோம் என்று யாருக்கும் தெரியாது. இறுதிவரை, இறைவனின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவதற்கான வாய்ப்பைப் பயன்படுத்த வேண்டும். இது இழந்த ஆன்மாவை வழிநடத்துவதாகும். அப்போஸ்தலனாகிய பவுல், கடவுளுக்கான ஆன்மீக பலி சுவிசேஷம் என்று வெளிப்படுத்தினார். இழந்த ஆத்துமாக்களுக்கு நற்செய்தியைப் பிரசங்கிக்காமல் உண்மையான வழிபாட்டை அடைய முடியாது. கர்த்தருடைய சித்தம் என்ன என்பதை நம்மால் பகுத்தறிய முடியும், ஆனால் நம்மால் முடியாது என்பதை நம் வாழ்வில் உணர்ந்து கொள்கிறோம்.