அவருடைய நாமத்தின்மேல் விசுவாசமுள்ளவர்களாய் அவரை ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் எத்தனைபேர்களோ,

『அவருடைய நாமத்தின்மேல் விசுவாசமுள்ளவர்களாய் அவரை ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் எத்தனைபேர்களோ, அத்தனை பேர்களும் தேவனுடைய பிள்ளைகளாகும்படி, அவர்களுக்கு அதிகாரங்கொடுத்தார்.  அவர்கள், இரத்தத்தினாலாவது, மாம்ச சித்தத்தினாலாவது புருஷனுடைய சித்தத்தினாலாவது பிறவாமல், தேவனாலே பிறந்தவர்கள். 』 (யோவான் 1: 12-13)
ராஜா அல்லது ஜனாதிபதி வெளிநாட்டிற்குச் சென்று வீடு திரும்பும்போது, அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் சந்திக்க வெளியே செல்கிறார்கள். இந்த அதிகாரம் நாட்டின் மிக உயர்ந்த அதிகாரத்தால் வழங்கப்படுகிறது. இந்த தேசத்தில், தலைவரைப் பெறுபவர்கள் அதிகாரம் உடையவர்கள், கடவுளுடைய குமாரனை தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் எவ்வளவு ஏற்றுக்கொள்ள முடியும் என்று சொல்வது அர்த்தமா? தேவனுடைய குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவைப் பெறக்கூடியவர்கள் கடவுளின் மகன்களைப் பெறலாம். இயேசுவை ஏற்றுக் கொள்ளும் எவரும் தேவனுடைய குமாரனாக மாறமாட்டார்கள், ஆனால் தேவனுடைய குமாரர்களாகிறவர்கள் இயேசுவை ஏற்றுக்கொள்ளலாம்.

கடவுளின் மகன் என்ற நிலை நீர் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியினால் மீண்டும் பிறப்பவர். இந்த உலகில், பெற்றோரிடமிருந்து பெற்ற மாம்ச உடலைக் கொண்டவர்கள் கடவுளின் மகன்களாக இருக்க முடியாது. ஆகையால், ஆவி உடலில் மீண்டும் பிறந்தவர்கள் மட்டுமே கடவுளின் மகன்களாக மாறுகிறார்கள். ஆவியின் உடல் உயிர்த்தெழுப்பப்பட்ட இயேசுவின் அதே உடல்.『 கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள்ளாக ஞானஸ்நானம் பெற்ற நாமனைவரும் அவருடைய மரணத்துக்குள்ளாக, ஞானஸ்நானம் பெற்றதை அறியாமலிருக்கிறீர்களா? மேலும் பிதாவின் மகிமையினாலே கிறிஸ்து மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பப்பட்டதுபோல, நாமும் புதிதான ஜீவனுள்ளவர்களாய் நடந்துகொள்ளும்படிக்கு, அவருடைய மரணத்திற்குள்ளாக்கும் ஞானஸ்நானத்தினாலே கிறிஸ்துவுடனேகூட அடக்கம்பண்ணப்பட்டோம். 』 (ரோமர் 6: 3-4)

ஞானஸ்நானம் பெற்றவர் தேவனுடைய குமாரனாகிறார். ஞானஸ்நானம் இயேசுவின் மரணத்துடன் ஒன்றிணைந்துள்ளது. நாம் இந்த உலகில் பிறக்கும்போது, நம்முடைய விருப்பத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் நம் பெற்றோரின் (பெரும்பாலான தந்தையின்) குடும்பப் பெயர்களைப் பெறுகிறோம். அதேபோல், நாம் ஆவி உடலில் பிறந்தால், பிதா கடவுள். தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் தேவனுடைய பெயர் யெகோவா. ஆனால் யெகோவா இயேசுவின் பெயரால் பூமியில் பிறந்தார். நாம் இயேசு கிறிஸ்துவில் இருக்கும்போது, நம்முடைய பிதா யெகோவா கடவுள். இவ்வாறு தேவனுடைய குமாரன் யெகோவாவின் (இயேசு) பெயரில் அதிகாரத்தைக் காட்டுகிறார்.

『 பெலிஸ்தன் தாவீதைப் பார்த்து: நீ தடிகளோடே என்னிடத்தில் வர நான் நாயா என்று சொல்லி, அவன் தன் தேவர்களைக்கொண்டு தாவீதைச் சபித்தான். பின்னும் அந்தப் பெலிஸ்தன் தாவீதைப் பார்த்து: என்னிடத்தில் வா; நான் உன் மாம்சத்தை ஆகாயத்துப் பறவைகளுக்கும் காட்டு மிருகங்களுக்கும் கொடுப்பேன் என்றான்.  அதற்குத் தாவீது: பெலிஸ்தனை நோக்கி: நீ பட்டயத்தோடும், ஈட்டியோடும், கேடகத்தோடும் என்னிடத்தில் வருகிறாய்; நானோ நீ நிந்தித்த இஸ்ரவேலுடைய இராணுவங்களின் தேவனாகிய சேனைகளுடைய கர்த்தரின் நாமத்திலே உன்னிடத்தில் வருகிறேன். 』 (1 சாமுவேல் 17: 43-45)

பெலிஸ்திய கோலியாத்தும் தன் தெய்வங்களின் பெயரால் வெளியே வந்ததாகக் கூறினார். ஆயினும், அந்தப் பெயரை விசுவாசிக்கிறவருக்கு தேவனுடைய அதிகாரம் இருப்பதால், அவர் படைகளின் யெகோவாவின் பெயரால் வெளியே சென்றார் என்று தாவீது சொன்னார்.『 தாவீதும் அவன் மனுஷரும் அந்தப் பட்டணத்திற்கு வந்தபோது, இதோ, அது அக்கினியினால் சுட்டெரிக்கப்பட்டது என்றும், தங்கள் மனைவிகளும் தங்கள் குமாரரும் தங்கள் குமாரத்திகளும் சிறைபிடித்துக் கொண்டுபோகப்பட்டார்கள் என்றும் கண்டார்கள்.  அப்பொழுது தாவீதும் அவனோடிருந்த ஜனங்களும் அழுகிறதற்குத் தங்களில் பெலனில்லாமல் போகுமட்டும் சத்தமிட்டு அழுதார்கள்.  தாவீதின் இரண்டு மனைவிகளாகிய யெஸ்ரயேல் ஊராளான அகினோவாமும், கர்மேல் ஊராளான நாபாலின் மனைவியாயிருந்த அபிகாயிலும், சிறைபிடித்துக்கொண்டுபோகப்பட்டார்கள்.  தாவீது மிகவும் நெருக்கப்பட்டான்; சகல ஜனங்களும் தங்கள் குமாரத்திகளினிமித்தம் மனக்கிலேசமானதினால், அவனைக் கல்லெறியவேண்டும் என்று சொல்லிக்கொண்டார்கள்; தாவீது தன் தேவனாகிய கர்த்தருக்குள்ளே தன்னைத் திடப்படுத்திக்கொண்டான். 』 (1 சாமுவேல் 30: 3-6)
மக்கள் தாவீதைக் கல்லெறிய முயன்றனர். மக்கள் கடினமான சூழ்நிலைகளை எதிர்கொள்ளும்போது, மக்களின் மனம் திடீரென்று மாறுகிறது. நாம் மனந்திரும்பாவிட்டால், பாவம் உணர்ச்சியால் செயல்படுகிறது. இந்த சூழ்நிலையில், யெகோவாவின் மூலம் தனக்கு தைரியம் இருப்பதாக டேவிட் கூறுகிறார். தாவீது கடவுளின் இறையாண்மையை நம்பினார்.
40 வயதில், ஒரு காலத்தில் எகிப்தின் இளவரசனாக இருந்த மோசே, எபிரேயர்களை துன்புறுத்திய எகிப்திய சிப்பாயைக் கொன்றுவிட்டு ஓடிவந்து, அவன் மீடியானுக்கு ஓடிவிட்டான். அவர் 40 ஆண்டுகள் அங்கேயே கழித்தார். ஒரு நாள் அவர் எரியும் புதரில் யெகோவா கடவுளைச் சந்தித்தார். மக்களை எகிப்திலிருந்து காப்பாற்றும்படி கடவுளால் கட்டளையிடப்பட்டார். மோசேக்கு ஒரு தண்டு இருந்தது, ஆனால் அவர் யெகோவாவின் பெயரால் புறப்பட்டார்.

ஒரு நபருக்கு யெகோவா கடவுளின் அதிகாரம் இல்லாததற்கு மூன்று காரணங்கள் உள்ளன. பரம்பரை, சதை, மனிதனின் விருப்பம்.

『 கர்த்தர் ஆபிராமை நோக்கி: நீ உன் தேசத்தையும், உன் இனத்தையும், உன் தகப்பனுடைய வீட்டையும் விட்டுப் புறப்பட்டு, நான் உனக்குக் காண்பிக்கும் தேசத்துக்குப் போ. 』 (ஆதியாகமம் 12: 1)
ஆபிரகாமின் உதாரணமாக, ஆபிரகாமுக்கு 75 வயது. ஆபிரகாமுக்கு 100 வயது இருக்கும் வரை அவர் கடவுளின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படியவில்லை. உடன்படிக்கை மகனைக் கொடுப்பதாக கடவுள் வாக்குறுதி அளித்தார், ஆனால் அவர் இஸ்மவேலைப் பெற்றெடுப்பதற்காக ஹாகருடன் சாராவுடன் தூங்கினார். ஆபிரகாம் இஸ்மவேலை கடவுளிடமிருந்து வந்த ஒரு பரம்பரை என்று கருதினார். ஆபிரகாமின் பரம்பரை மாம்சமானது, ஆனால் ஐசக் கடவுளிடமிருந்து வந்த ஆன்மீக பரம்பரை. கடவுள் தனது சொந்த ஊரையும் உறவினர்களையும் விட்டு வெளியேறும்படி கட்டளையிட்டார், ஆனால் அவர் தனது மருமகன் லோத்தை வெளியே கொண்டு வந்தார். மாம்சத்தின் பாசம் கடவுளின் விருப்பத்தைத் தடுக்கிறது. அவர் ஒரு வாரிசைக் கொடுப்பார் என்று கடவுள் சொன்னார், ஆனால் ஆபிரகாம் தனது பூர்வீக எலேசரை வாரிசு என்று தீர்ப்பளித்தார். மனிதனின் விருப்பம் கடவுளின் விருப்பத்தை எட்டாது.

மனந்திரும்பாவிட்டால் மனிதன் பிறக்க முடியாது. இந்த மூன்று விஷயங்களும் (ரத்தக் கோடு, சதை, மனிதனின் விருப்பம்) கடவுளுடைய வார்த்தையின் முன் குறுக்கிடப்படுகின்றன. ஆபிரகாமின் கதை நம் கதையில் கேட்கப்படவில்லை என்றால், நாம் மனந்திரும்பவில்லை என்பதற்கு இது சான்றாகும். தேவாலயத்தில் கலந்துகொள்பவர்கள் மனந்திரும்பாவிட்டால் ஆவியின் உடலைப் பெறுவதில்லை. இவ்வாறு, அவர்கள் உறுப்பினர்களாக இருந்தாலும், அவர்கள் பரம்பரை, மாம்சம், தங்கள் விருப்பப்படி செயல்படுவார்கள். இந்த மூன்றையும் கைவிடுவதற்கான ஒரே வழி சிலுவையில் மரித்த இயேசு கிறிஸ்துவோடு ஐக்கியப்பட வேண்டும்.

『 மேலும் எவர்கள் தேவனுடைய ஆவியினாலே நடத்தப்படுகிறார்களோ, அவர்கள் தேவனுடைய புத்திரராயிருக்கிறார்கள்.  அந்தப்படி, திரும்பவும் பயப்படுகிறதற்கு நீங்கள் அடிமைத்தனத்தின் ஆவியைப் பெறாமல், அப்பா பிதாவே, என்று கூப்பிடப்பண்ணுகிற புத்திர சுவிகாரத்தின் ஆவியைப் பெற்றீர்கள்.  நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகளாயிருக்கிறோமென்று ஆவியானவர்தாமே நம்முடைய ஆவியுடனேகூடச் சாட்சிகொடுக்கிறார்.  நாம் பிள்ளைகளானால் சுதந்தரருமாமே; தேவனுடைய சுதந்தரரும், கிறிஸ்துவுக்கு உடன் சுதந்தரருமாமே; கிறிஸ்துவுடனேகூட நாம் மகிமைப்படும்படிக்கு அவருடனேகூடப் பாடுபட்டால் அப்படியாகும்.  ஆதலால் இக்காலத்துப் பாடுகள் இனி நம்மிடத்தில் வெளிப்படும் மகிமைக்கு ஒப்பிடத்தக்கவைகள் அல்லவென்று எண்ணுகிறேன்.  』 (ரோமர் 8: 14-18)
துன்பம் இயேசு கிறிஸ்துவுடன் சிலுவையில் அறையப்படுகிறது. நீங்கள் இயேசு கிறிஸ்துவை சிலுவையில் பிரசங்கித்தால், துன்பம் உங்களுக்கு வர வேண்டும். ஆனால் இந்த துன்பம் ஒப்பிடமுடியாது, எதிர்காலத்தில் நமக்குத் தோன்றும் மகிமையைப் பொறுத்தவரை. மனந்திரும்பியவர், சிலுவையை அனுபவித்தாலும், மீண்டும் ஆவியின் உடலில் பிறந்து, கிறிஸ்துவில் கடவுளின் வலது புறத்தில் மகிமை அளிக்கப்படுகிறார்.